کوچ

چه غریبانه کوچ خویش را به تماشا نشسته ام...

 
«گاف» کردن یا «گاف» دادن؟ مساله این است!!
نویسنده : عسل داداشلو - ساعت ۱٠:٢۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٤ شهریور ۱۳٩٢
 

چهارم شهریور ماه 1392 خورشیدی را همیشه به خاطر می سپارم چرا که به من بعد دیگری از همکاران خبرنگارام را نشان داد و فهمیدم ما دقیقا همه چیزمان به هم می آید. این که خبرگزاری فارس می شود یک خبرگزاری که گاف کردن برایش جک است، خب خبرنگارانی دارد که برای توجیه اشتباه خودشان نزدیک به سه ساعت حاضرند تلفن به دست بگیرند و التماس کنند تا یک رسانه دیگر خبرش را بردارد. خبرنگارانی دارد که هنوز معنا و یا املای درست بسیاری از واژه ها را نمی دانند و این یعنی سواد کم.

آن چیزی هم که سالهاست اساتید ارتباطات فریاد می زنند این است که خبرنگارانی که سواد کافی ندارند، لطفا به شغل های دیگری تمایل نشان بدهند، نه به شغل خبرنگاری که کمترین نیازش داشتن سواد و آگاهی کافی در حوزه ادبیات است.

امروز برخی از معاونین علی جنتی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مشخص شدند. در این بین سعید اوحدی هم به عنوان رئیس سازمان حج و زیارت، از وزیر ارشاد حکم گرفت. خبرگزاری مهر خبر را کار کرد اما به اشتباه عکس شخص دیگری را بر روی خبر گذاشت و چند دقیقه بعد خبرگزاری فارس نیز دچار همین اشتباه شد.

مدیر اداره فرهنگی ایسنا، با توجه به اینکه حوزه فعالیت من رسانه است از من خواست مطلبی در مورد این که «چرا رسانه ها مرتکب چنین گافی شده اند» بنویسم. من مطلب را نوشتم. البته با روتیتر «چرا رسانه ها گاف می کنند؟»

حدود 10 دقیقه بعد از خبرگزاری فارس با یکی از همکاران من تماس گرفتند که چرا چنین خبری را کار کردین. بعد به مدیرعامل ایسنا زنگ زدند، بعد از آن به یکی از دبیران اداره، دست آخر هم به من که نگارنده مطلب بودم.یعنی همه تلاش خود را برای حذف خبر به کار گرفتند.

خلاصه بعد از اینکه دیدند به جایی نمی رسند، عکسی از مطلب گرفتند و روتیتر را با یک خط قرمز نشان دادند که آهای ملت خبرگزاری ایسنا خودش «گاف داده است!!!» و در فیس بوک پخش کردند.

از اینجای صحبتم به بعد با شما خبرنگار کم مطالعه یی هستم که حداقل اگر مطالعه نمی کنی، زحمت سرچ کردن در اینترنت را هم به خودت نمی دهی. خبرنگار محترم! چرا گمان می کنی که در همه حوزه ها باید نظر بدهی؟ خداوند سکوت کردن را برای همین موقع ها آفریده، به جای اظهار نظر کارشناسی در زمینه ترجمه لطف کن و سکوت اختیار کن. اینگونه جمعی را نیز خرسند می کنی.

خدا رو شکر که روزنامه اعتماد در همین خرداد ماه مطلبی درباره «گاف کردن» نوشت- البته که از شما توقع مطالع ندارم- مقدمه مطلب روزنامه اعتماد در اینباره در تاریخ 16 خرداد 92 اینگونه است:


گاف یعنی چی؟
بررسی لغوی سوتی دادن از گذشته تا امروز


همه ما با شنیدن این واژه به یاد خاطرات زیادی می افتیم، اما اینکه اصل این واژه از کجا آمده است، مساله مهمی است که قصد داریم در این مطلب به آن بپردازیم. واژه «گاف» که در جمله هایی مثل «طرف گاف داد» به کار می بریم برخلاف انتظار که گمان می رود نخستین حرف یک کلمه فارسی باشد واژه یی انگلیسی است (Gaffe) و در واقع همان کلمه یی است که در عبارتی مثل «گاف انرژی» به کار می بریم. یک آقایی به نام آشپزباشی در اینترنت راجع به این واژه نوشته است: قدیم ها گاف «می کردند»، «نمی دادند»! قدیم ها مثلاوقتی صحبت سیاست بود فرض بفرمایید می گفتند رزم آرا تو سخنرانی دیروزش گاف کرد و وقتی صحبت به مساله نفت رسید گفت... یا مثلاگافی که امینی کرد این بود دربار و ارتباط شاه با امریکا را... و از این قبیل. در فرانسه هم می گویند fair gaffe و faire همان to do انگلیسی است یا یک درجه روشنفکرانه تر منزه تر، می گویند commettre gaffe یعنی مرتکب گاف شدن. این گاف «دادن» اختراع جدید است که من می بینم همه جا می نویسند. آنچه ما از قدیمی ها شنیدیم گاف کردن بود و بس. گاف دادن بی معنی است. «گوف» به انگلیسی یعنی خیط کردن یا دسته گل به آب دادن. حتما شخصیت کارتونی معروف دیزنی را به نام «گوفی» می شناسید.

 

دوستان خوب خبرنگار، اگر ما تحمل شنیدن نقد و توانایی عذر خواهی کردن برای اشتباهاتمان را نداریم، من دیگر از هیچ مسوولی توقع ندارم که به پرسش و نقد این خبرنگاران و این رسانه ها توجه کند.

 

پی نوشت:

این واکنش نشان دهنده تاثیر گذاری یک مطلب است و من شخصا از این واکنش تشکر می کنم.